Lata 70-te

Przełom lat 60. i 70. stał się początkiem serii sukcesów polskiego futbolu. W sezonie 1969–1970 Legia Warszawa dotarła do półfinału Pucharu Mistrzów (w którym przegrała z Feyenoordem), zaś Górnik Zabrze do finału Pucharu Zdobywców Pucharów (w którym lepsi okazali się zawodnicy Manchester City F.C.). Występ Górnika to największy dotychczas sukces polskiego klubu w europejskich pucharach.

Jesienią 1970 ze stanowiskiem selekcjonera kadry narodowej pożegnał się Ryszard Koncewicz. 1 grudnia 1970 władze PZPN powierzyły tę funkcję Kazimierzowi Górskiemu.

Pierwszym poważnym sprawdzianem dla drużyny Górskiego były rozgrywane równolegle eliminacje Mistrzostw Europy i Igrzysk Olimpijskich. W tych pierwszych Polacy zanotowali, oprócz odniesionego jeszcze pod kierunkiem Koncewicza zwycięstwa z Albanią, jedną wygraną (z Turcją), dwa remisy (z Albanią i RFN) i dwie porażki (z RFN i Turcją). Szczególnie dotkliwa była przegrana z przyszłymi triumfatorami europejskiego czempionatu, Niemcami, doznana na własnym terenie. W rozgrywanym 10 października 1971 na warszawskim Stadionie Dziesięciolecia meczu zawodnicy RFN pokonali biało-czerwonych 3:1. Po meczu krytyka spotkała zwłaszcza debiutującego bramkarza Jana Tomaszewskiego, który po tym występie na półtora roku wypadł z drużyny narodowej[8]. Tym meczem występy w biało-czerwonych barwach zakończył również Stanisław Oślizło.

1972 – złoty medal Igrzysk Olimpijskich[edytuj]

Znacznie lepiej wiodło się Polakom w meczach o awans do Igrzysk w Monachium. Po pokonaniu olimpijskiej reprezentacji Grecji Biało-czerwoni zmierzyli się w kolejnej rundzie eliminacji z Bułgarami i Hiszpanami. Reprezentacja Polski dwukrotnie pokonała Hiszpanię, zaś w pierwszym meczu z Bułgarami przegrała 1:3. Z meczu zapamiętano kontrowersyjną postawę rumuńskiego sędziego Victora Padureanu, który podjął kilka decyzji na korzyść podopiecznych Wasyla Spasowa. Rumun przyznał Bułgarom problematycznego karnego, usunął z boiska sprzeczającego się z nim Lubańskiego, a później nie uznał drugiej bramki strzelonej przez Polaków, za to uznał gola dla Bułgarii zdobytego z wyraźnego spalonego[9]. W rewanżowej grze z Bułgarami zawodnicy kadry Górskiego okazali się lepsi od przeciwników, pokonując ich 3:0 i to oni awansowali do finałowego turnieju Igrzysk Olimpijskich. Awans zapewniła Polakom amatorska reprezentacja Hiszpanii, która w ostatnim meczu eliminacji zremisowała z Bułgarią i odebrała jej potrzebny do zwycięstwa w grupie punkt.

Kadra olimpijska oparta została o sprawdzonych zawodników: Huberta Kostkę, Zygmunta Anczoka, Zygfryda Szołtysika i Włodzimierza Lubańskiego (wszyscy Górnik Zabrze), Kazimierza Deynę i Roberta Gadochę (obaj Legia Warszawa) oraz Zygmunta Maszczyka (Ruch Chorzów). Wsparli ich młodsi: obrońcy Antoni Szymanowski (Wisła Kraków) i Jerzy Gorgoń (Górnik Zabrze) czy pomocnicy Lesław Ćmikiewicz (Legia Warszawa) i Jerzy Kraska (Gwardia Warszawa). Poza kadrą na Igrzyska znalazł się napastnik Górnika Jan Banaś, którego dwie bramki w rewanżu z Bułgarią przesądziły o awansie Polaków. Z uwagi na wcześniejsze wydarzenia („samowolny” wyjazd do Niemiec do ojca) nie pozwalano mu wyjeżdżać z reprezentacją do Niemiec; sytuacja powtórzyła się podczas mistrzostw świata dwa lata później.

W pierwszej rundzie Igrzysk Polacy odnieśli komplet zwycięstw, pokonując 5:1 Kolumbię, 4:0 Ghanę i 2:1 NRD. W drugiej rundzie zawodnicy Górskiego trafili na Danię, ZSRR i Maroko. Po remisie 1:1 kluczowe stało się spotkanie ze Sborną. Mecz ze Związkiem Radzieckim rozgrywany 5 września 1972 odbywał się w cieniu dramatu związanego z porwaniem członków izraelskiej ekipy olimpijskiej przez palestyńskich terrorystów. Strzelony w 21. minucie meczu gol Błochina dawał prowadzenie drużynie ZSRR. W 69. minucie Górski wprowadził na boisko Zygfryda Szołtysika. Dziesięć minut później w polu karnym sfaulowany został Lubański. Rzut karny wykorzystał Deyna wyrównując wynik meczu. W 87. minucie wprowadzony wcześniej Szołtysik przesądził o końcowym rezultacie, wykorzystując podanie Gadochy i strzelając zwycięską bramkę. 8 września Polacy wysoko (5:0) ograli Marokańczyków i awansowali do finału.

10 września 1972 na Olympiastadion w Monachium reprezentacja Polski zmierzyła się z drużyną Węgier. Polacy wyszli na boisko w składzie: Kostka – Gut, Ćmikiewicz, Gorgoń, Anczok – Szołtysik, Deyna, Maszczyk, Kraska – Lubański, Gadocha. Po bramce Béli Váradiego w 42. minucie prowadzili Węgrzy. Tuż po rozpoczęciu drugiej połowy Kazimierz Deyna otrzymał podanie od Szołtysika i po minięciu węgierskich obrońców strzelił na 1:1. W 68. minucie, po akcji z udziałem Ćmikiewicza, Maszczyka, Anczoka i Lubańskiego w posiadaniu piłki znów znalazł się Deyna i po raz kolejny pokonał Istvána Gécziego. Mecz zakończył się wynikiem 2:1 i zdobyciem złotego medalu przez Polskę. Kazimierz Deyna z 9 bramkami został królem strzelców turnieju.

Nie żyje Stanisław Terlecki

W wieku 62 lat zmarł w czwartek rano były piłkarz reprezentacji Polski Stanisław Terlecki. O jego śmierci poinformował na Twitterze prezes PZPN Zbigniew Boniek, z którym występował w kadrze narodowej. „Dostałem wiadomość o śmierci Stanisława Terleckiego, trudno w to uwierzyć” – napisał Boniek. Terlecki w latach 1976-80 rozegrał 29 meczów […]

Jerzy Gorgoń

Jerzy Gorgoń rozegrał w reprezentacji Polski 60 meczy i 6 goli. Z kadrą zdobył złoty medal olimpijski z Monachium 72, wicemistrzostwo z Montrealu 76 oraz brązowy medal na mistrzostw świata 74 w Niemczech. Finalista Pucharu Zdobywców Pucharów w 1970 roku (przeciwko Manchesterowi City w Wiedniu – 1:2). Kłopoty ze zdrowiem przerwały jego pracę […]

Grzegorz Lato

W latach 70. był wielką gwiazdą Stali, z którą wywalczył Mistrzostwo Polski w 1973 i 1976 roku, był bohaterem klubu i miasta. Dzisiaj jego imię nosi miejscowa Szkoła Mistrzostwa Sportowego. Lato pochodzi z Malborka, jego ojciec pracował jako mechanik na lotnisku. Gdy miał trzy lata, jego rodzina przeniosła się do […]

„Gwiazdy” – premiera kinowa filmu o Janie Banasiu

W Multikinie w Zabrzu odbył się 20 kwietnia przedpremierowy pokaz filmu „Gwiazdy”. Kanwą historii są losy znakomitego śląskiego piłkarza Jana Banasia – gwiazdy Polonii Bytom, Górnika Zabrze i Polskiej Reprezentacji ery Kazimierza Górskiego. Urzekająca klimatem, zabawna, ale i nostalgiczna, podróż do świata młodzieńczych marzeń, wyznaczających cel i kierunek życia bohaterów. […]

Jan Tomaszewski

W naszym zestawieniu nie mogło zabraknąć także i najwybitniejszego bramkarz w historii polskiej piłki, a więc Jana Tomaszewskiego, którego określa się też człowiekiem, który zatrzymał Anglię, co miało na miejsce na Wembley w roku 1973. W czasach współczesnych Tomaszewski próbował już między innymi swoich sił w polityce. Bardziej znany jest […]

Kazimierz Deyna

Chyba każdy zgodzi się z tym, że Kazimierz Dyna to najlepszy pomocnik w historii polskiej piłki. Od czasów jego gry w reprezentacji Polski nie mamy drugiego takiego zawodnika i chyba długo go jeszcze mieć nie będziemy. Wielu uważa go z najlepszego polskiego piłkarza w historii i wydaje się, że nie […]

Włodzimierz Lubański

Włodzimierz Lubański był wybitnym napastnikiem,który dostarczył wiele radości kibicom biało-czerwonych. Warto dodać, że w reprezentacji rozegrał on 75 oficjalnych spotkań, w których aż 45 razy pokonywał bramkarzy przeciwników naszych „Orłów”. Lubański urodził się 28 lutego 1948 r. w Gliwicach. Swoją karierę piłkarską zaczynał w Sośnicy Gliwice. W wieku 15 lat […]